Begin jaren 80, namelijk op 31 maart 1979, werd Sven losgelaten op de mensheid. Toen sloeg de “totale ramp” bijna toe – zou je kunnen zeggen. Maar nee, zo melodramatisch is dit feit niet. Het begon eerder met de eerste muzikale carrière van de “Vormanns”. Dat is meer raak
Opgroeiend in een beschutte dorpsomgeving (ja, hij is een trotse boerenkinkel!), midden in de wijngaarden van Zuid-Baden in het Markgräflerland, aan de Duitse grens met Zwitserland en Frankrijk, werd het zijn ouders al snel duidelijk dat vervormde gitaarriffs, opzwepende drumbeats en een zekere “hitdrang” het leven van hun eerste zoon sterk zouden beïnvloeden ;-).
En dit gaf waarschijnlijk de doorslag:
… het rumoerige begin! Na bijna 6 jaar hadden zijn ouders waarschijnlijk ook genoeg van de “kartonnen klanken” van de constant gestolen wasmiddeltrommels van mama.
… zijn eerste liefde
Hij kreeg mijn eerste drumstel – een Maya Pro Drummer Kit uit begin jaren tachtig en uit Japan. Je kunt het bijna niet geloven, maar de vreugde was ENORM!
Vanaf dat moment was hij de akoestische schrik van de buurt. Want zoals we allemaal weten, komt niets uit het niets. Dagelijks 4-8 uur drummen was aan de orde van de dag. Maar toen moesten ze erdoorheen.
Hij kreeg les en mocht zijn eerste muzikale ervaringen opdoen in het plaatselijke jeugdorkest. Later werd hij toegelaten tot de “Musikverein Efringen-Kirchen” en maakte hij deel uit van het slagwerkregister. Een belangrijk startpunt voor zijn toekomstige drumcarrière! Hartelijk dank op dit punt voor een ijzersterke opleiding en aanmoediging!
Zijn muzikale voorkeuren lagen, zelfs op jonge leeftijd, al bij bands met een sterke elektrische gitaar, zoals Guns’n’Roses, Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax en Testament. En twee drummers in het bijzonder hebben hem gevormd: Dave Lombardo en Lars Ulrich! En dat zijn ze nog steeds!
Op 14-jarige leeftijd (in 1993) speelde hij zijn eerste concert met de thrashmetalband “Acid”, die hij samen met Patrick Müller (tegenwoordig gitarist van GurD & Bass @ Poltergeist) oprichtte. In de jaren daarna wist hij naam te maken in de Zuid-Duitse en Zwitserse metalunderground en speelde hij in lokale bands zoals Cryonix en The Lie.
Een paar jaar later, eind 1998, kreeg Sven de kans om auditie te doen voor de thrashmetal-instelling Destruction. Omdat hij al fan was van Destruction en Schmiers band Headhunter, kende hij de nummers al van binnen en van buiten! Sven won tijdens de audities van een aantal oude rotten en was vanaf dat moment reüniedrummer van Destruction, van 1999 tot 2001, waar hij de twee albums “All Hell Breaks Loose” (2000, Nuclear Blast) en “The Antichrist” (2001, Nuclear Blast) opnam.
Na vele tournees en een intense tijd “on the road” met een van de meest fantastische thrashmetalbands ter wereld, koos hij na zijn laatste optreden voor Destruction (Dortmund, oktober 2001) het pad van een gezinsvader (inclusief een 9-tot-5-baan). Sven besloot zijn carrière als internationaal gerespecteerde metaldrummer te staken en koos voor zijn gezinnetje (twee zoons, Mike en Ben). Maar hij kan niet meer zonder!
In 2001 richtte hij samen met zijn maatje Michael Gerstlauer (ex-Dryrot, ex-Hate Squad) de Stoner Thrash Combo “Jesus Chrysler Superskunk” op, waarmee ze in 2005 het album “… the loudest no!” uitbrachten. Thomas Rosenmerkel en Michael Piranio (beiden ook ex-Destruction) waren ook bij hen. Op bas speelde Berhard “Erna” Matt (ex-Necronomicon). Een coole tijd. In 2007 hief hij de band om persoonlijke redenen op.
Maar hij wilde met dezelfde intensiteit en in het thrashmetalgenre verder! Sven kreeg het aanbod om zich bij de Hesse Thrashers “Abandoned” aan te sluiten.
Ze speelden samen een aantal echt toffe liveoptredens en hadden een geweldige tijd samen! Helaas gingen ze in 2008 weer uit elkaar. Hij kon de balans tussen familie, werk en band niet meer vinden. Zo kwam het tot een breuk, die ze in alle vriendschap besloten, wederom met de Hessische nationale drank “KE” (Kola Eppler).
Sven vond toen zijn muzikale thuis! Sinds 2008 drumt hij bij de Zwitserse powermetalband MEGORA! In Toni, Dominik en Piotr vond hij niet alleen drie uitstekende kameraden op muzikaal gebied. Integendeel, drie vrienden en mensen die op dezelfde golflengte zitten als hij wat betreft muziek, familie en werk! In 2012 mochten ze zich aansluiten bij de 70.000 tons of metal (Miami – Kaaimaneilanden).
Ze brachten later in 2012 ons album “Burning Empire” uit. Helaas is het daar tot nu toe bij gebleven. Maar voor 2023 hebben ze weer iets meer “Live” en minder “Laziness” gepland.
Op oudejaarsavond 2013 ontmoetten zijn vrienden V.O., André en Marek van het voormalige POLTERGEIST elkaar en plaatsten een foto met een platenhoes van toen. Omdat de drummer hier op de foto ontbrak, bood hij me meteen mijn diensten aan. Ook omdat hij het nogal miste om weer thrashmetal te spelen! Ook bij Poltergeist ging het toen op het schip! We mochten in 2014 hun officiële reünieoptreden op volle zee spelen als onderdeel van het 70.000 tons of Metal Festival.
Daarna volgden vele optredens en festivaloptredens, evenals de voorbereidingen voor de reünieplaat “Back to Haunt”, die in 2016 via Pure Steel uitkwam. Helaas is het album nog steeds nergens als stream verkrijgbaar.
