Mauro Magellan werd geboren in Rio de Janeiro, Brazilië in 1954. Het gezin emigreerde in 1957 naar de Verenigde Staten.
Mauro illustreert al meer dan 45 jaar boeken, speelt en neemt muziek op.
Mauro is wellicht het meest bekend als drummer van The Georgia Satellites, bekend van de nummers “Keep Your Hands To Yourself”
en “Hippy Hippy Shake” (Cocktail met Tom Cruise). Na The Satellites toerde hij 17 jaar lang met Dan Baird & Homemade
Sin, de leadzanger van The Satellites, de hele wereld over.
Mauro heeft talloze boeken geïllustreerd voor grote uitgeverijen zoals Pelican Press, Long Street Press, The Globe
Peqout Press en John Wiley and Sons. Hij heeft ook vier kinderboeken geschreven en geïllustreerd, uitgegeven door Humantics,
Ltd. en Eifrig Publishing. Mauro speelt momenteel in de in Madison gevestigde band Generation Jones. Een band met een
indrukwekkende achtergrond! Daarnaast speelt hij met “Warner Hodges & the International All Stars Band” uit Nashville, Tennessee.
Mauro woont met zijn vrouw Tracy in een 135 jaar oude boerderij op een perceel van 25 hectare in Monroe, Wisconsin. Samen hebben ze twee
geweldige dochters, Rachel en Julia. Ze hebben ook een kleindochter, Leah. Zijn hobby’s zijn dagdromen,
tuinieren, houtbewerking en het verzamelen van vintage drumstellen.
Voordat hij zich bij de Satellites (zo heetten ze in 1983) aansloot, zwierf hij rond in Atlanta en speelde in countrybands
totdat Keith Christopher hem belde om zich bij de Brains te voegen. Dat deed hij. Ze hadden een geweldige tijd met toeren door de VS, maar verdienden er geen geld mee.
Na ongeveer een jaar belde Jeff Glixman, de producer van de Satellites, hem op en vroeg of hij zich bij de band wilde aansluiten… ze waren hard op weg naar succes.
(Dat zeggen ze allemaal). Maar het was zijn favoriete band uit Atlanta, dus hij zei “ja”.
Ze speelden elke maandagavond in Hedgens. De bar was een aftandse kroeg vol mensen en zonde. Hij heeft zoveel mooie herinneringen aan die plek. Ze speelden buiten de stad en de staat, maar niemand vond ze leuk.
Even later, in 1986, kregen ze een platencontract bij een echte platenmaatschappij. Niemand geloofde dat het album ooit uitgebracht zou worden, maar door een wonder gebeurde het toch. Hij speelde met de Hell Hounds (Rick en Rick) en werkte in de kunstwinkel op Peachtree Street toen hij een telefoontje kreeg van de vicepresident van Elektra Records; met zijn Londense accent zei hij: “Mauro, zeg je baan op, het is een geweldige plaat.” Diezelfde ochtend nam hij ontslag.
Ze maakten videoclips en toerden de wereld rond. Eén videoclipopname veranderde echter zijn leven. Hij ontmoette Tracy, zijn vrouw. Zij is zelfs te zien in de video, met haar grote haardos en al. Hij liet de video later aan zijn kinderen zien en ze hadden het alleen maar over haar “grote haar”. De jaren 80, wat kan ik zeggen! De video heette trouwens “Myth of Love”.
Hij kijkt met een glimlach terug op die tijd. Natuurlijk waren er ook minder leuke momenten, maar voor hem wogen de goede tijden zwaarder dan de slechte.
Hij heeft de tijd van zijn leven gehad.
